Gdy reszta armii francuskiej cofała się z pola bitwy, Ferey uformował swoją dywizję w pojedynczą linię o głębokości trzech ludzi, przy czym na obu flankach umieścił batalion w formie kwadratu. Uderzyła na niego zwycięska 6 dywizja dowodzona przez Clintona, jednak została odparta. Brytyjczycy ostrzelali centrum francuskiej linii artyleryjskim ogniem krzyżowym, po czym Wellington wydał rozkaz do drugiego ataku. Atak przełamał francuską dywizję, a dowodzący nią Ferey poległ.
Armia francuska ruszyła w kierunku Alba de Tormes, gdzie znajdowała się przeprawa mostowa umożliwiająca ucieczkę. Odwrót Francuzów osłaniała dywizja Foya. Wellington był przekonany, że przeprawy mostowej broni hiszpański batalion umieszczony w pobliskim zamku. Ponieważ dowodzący batalionem Maj-Gen D'Espana wycofał jednostki, nie informując o tym Wellingtona, Francuzi bez problemów przeprawili się na drugi brzeg.
Po bitwie W bitwie armia francuska straciła 6 000 zabitych i rannych oraz 7 000 jeńcówwedług Małej Encyklopedii Wojskowej 15 000 żołnierzy i 10 dział. Obok ciężko rannego Marmonta, poległo dwóch dowódców dywizji, a inni zostali ranni. Armia Wellingtona straciła 5 173 żołnierzywedług Małej Encyklopedii Wojskowej około 6 000 żołnierzy, z tego połowa to łączne straty 4 i 6 dywizji.