Piąta brygada kawalerii liczyła 500 dragonii portugalskiej i dowodził nią Benjamin D’Urban.
Hoylet Framingham dowodził całą artylerią złożoną z 9 sześciodziałowych baterii - 8 brytyjskich (dowódcy: Ross, Bull, Macdonald, Lawson, Gardiner, Greene, Douglas, May) i 1 portugalskiej (dowódca: Arriaga).
Manewry przed bitwą Wczesnym rankiem 22 lipca armia Marmonta posuwała się na południe, a jej forpoczty dotarły na południowy wschód od Salamanki. Patrząc na zachód marszałek mógł widzieć siódmą dywizję piechoty Wellingtona, rozmieszczoną na jednym z górskich grzbietów. Obserwując chmurę pyłu otaczającą nieprzyjacielską armię, Marmont przypuszczał, że Wellington wciąż się cofa, a w kierunku Francuzów obrócona jest tylko straż tylna. Marmont postanowił przesunąć swą armię na południe, a następnie na zachód, by obejść brytyjskie prawe skrzydło.
Marmont podjął błędną decyzję, gdyż nie wiedział, że większość dywizji Wellingtona zasłonięta była przez grzbiet górski. Brytyjskie dywizje 3 i 5 miały wkrótce nadejść od strony Salamanki. Wellington w razie groźby oskrzydlenia planował odwrót, tymczasem obserwował uważnie poczynania Marmonta, licząc na to, że popełni on błąd.