Przez następne miesiące prace nad ustawą trwały już w parlamencie.
Aczkolwiek żadne z ugrupowań zasadniczo nie zgłaszało sprzeciwu wobec idei systemowego uregulowania kwestii rekompensat dla ofiar represji, wiele kontrowersji dotyczyło kwestii szczegółowych, np. zakresu odszkodowań. Gorące dyskusje wywołały też sformułowania projektu dotyczące okresu wojny domowej, frankizmu i rewolucji. Partie prawicowe twierdziły, że projekt faworyzuje wizję historyczną lewicy i narzuca ją instytucjonalnie; partie skrajnej lewicy utrzymywały, że projekt nie idzie wystarczająco daleko. Różne kluby parlamentarne zgłaszały dziesiątki poprawek, a kilka wystąpiło z alternatywnymi projektami całej ustawyNp. projekt radykalnej lewicy nosił nazwę „Ley sobre Memoria Histórica Republicana i Antifacista” i wprowadzał elementy penalizacji sprawców represji, zob. serwis Equipo Nizkor [dostęp 2021-06-08].. Ostatecznie wspólny tekst projektu uzgodniły partia socjalistyczna oraz niewielkie kluby nacjonalistów baskijskich, nacjonalistów galicyjskich oraz zdominowanej przez komunistów drobnej lewicowej koalicjiLa Ley de Memoria Histórica verá la luz, [w:] El Pais 09.10.2007 [dostęp 2021-06-08]..