W kampanii wrześniowej 1939, w stopniu majora, dowodził batalionem Obrony Narodowej „Turka” w akcji na Podkarpaciu. Jego oddział podporządkowany był dowódcy 216 pułku piechoty. Z resztkami batalionu wydostał się z okrążenia i przekroczył granicę Węgier, gdzie został mianowany komendantem jednego z największych obozów dla internowanych. Natychmiast przystąpił najpierw do organizowania obozu, a zaraz potem nadzorował przedostawanie się grup żołnierzy do Francji w celu zasilenia tworzącej się tam Armii Polskiej. Po tym jak większość żołnierzy opuściła obóz, on sam udał się w maju 1940 roku do Francji, gdzie w czerwcu dotarł do Coëtquidan. Tuż przed klęską Francji był ewakuowany do Wielkiej Brytanii.
20 grudnia 1941 roku został przeniesiony do I Oficerskiego Baonu Szkolnego na stanowisko dowódcy plutonu broni ciężkiej. 15 maja 1942 roku został odkomenderowany do Szkoły Podchorążych Piechoty i Kawalerii Zmotoryzowanej na stanowisko zastępcy komendanta szkoły. 2 listopada 1942 roku został przeniesiony do 2 batalionu strzelców w Cupar na stanowisko zastępcy dowódcy batalionuRozkazy dzienne Nr 427 i 443 Szkoły Podchorążych Piechoty i Kawalerii Zmotoryzowanej z 10 października i 3 listopada 1942 roku.. 7 maja 1943 roku po odejściu z batalionu płk. Leśniaka został mianowany jego dowódcą.