27,
Mnich Dixian (1852–1932) ożywił pod koniec XIX i na początku XX wieku szkołę tiantai. Od 21 stycznia 1913 r. był opatem klasztoru Guanzong w Ningbo, w którym w 1913 r. założył seminarium. Ponad 100 000 osób uważało się za jego uczniówHolmes Welch. The Buddhist Revival of China. Str. 195. Jego uczniem był Tanxu (1875–1963), słynny wykładowca i założyciel klasztorów. W 1922 r. założył Instytut Buddyjskich Nauk w WuchangHolmes Welch. The Buddhist Revival of China. Str. 107.
Nauki szkoły zostały przeniesione do Korei i Japonii. Do Korei wprowadził nauki tej szkoły mnich Hyŏngwang, uczeń Nanyuego Huisiego, a nieco później mnich z Goguryeo – Payak (562–613), który był uczniem mistrza Zhiyi. Szkoła nosiła nazwę ch’ŏnt’ae (cheontae). W XI w. reformator buddyzmu Taegak Ŭich’ŏn (Daegak Euicheon; 1055–1101) ponownie zakłada szkołę. Do Japonii wprowadził ją w 805 r. mnich Saichō (767–822). thumb|250px|Samana Zhiyi
Doktryna