Jan Michał Sołłohub herbu Prawdzic (ur. ok. 1675, zm. 8 maja 1748) – wojewoda brzeskolitewski (1746–1748), podskarbi wielki litewski (1731–1746), łowczy wielki litewski (1724–1731), marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1730 i 1747 roku, brygadier wojsk litewskich, podkomorzy gostyninski, starosta jezierzyski i przeroslaski, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był młodszym synem Hieronima i Katarzyny Anny Grothusówny.
Wyróżnił się w nocnym ataku na Tryszki w 1701 roku, podczas którego dowodził jako namiestnik chorągwią husarską Ogińskiego i został raniony. Potem w dragonii litewskiej dosłużył się stopnia porucznika. Stacjonował Jan Michał w Koronie, m.in. w ziemi gostyńskiej, gdzie poznał swą przyszłą żonę Helenę z SzamowskichPrzemysław P. Romaniuk, Jan Michał Sołłohub w: Polski Słownik Biograficzny, t. XL, str. 309-315. Zawarty w 1706 roku ślub z Szamowską, pamiętnikarz M. Matuszewicz uznał za początek kariery Sołłohuba. alt=Helena Szamowska|mały|Helena z Szamowskich Już 25 maja 1708 Sołłohub stał po stronie Stanisława Leszczyńskiego, tegoż dnia epizodycznie wystąpił w randze z urzędem podstolego rzeczyckiego. Wziął udział w bitwie z siłami rosyjskimi pod Nakwaszą w 1709 roku. W 1710 r. stał na czele samodzielnego oddziału, który na sejmie 1713 r. został połączony z regimentem gen.