Prawo w starożytnym Egipcie – system prawa obowiązującego w starożytnym państwie egipskim.
Prawo w epoce faraonów (ok. 3100 – 332 p.n.e.)
Starożytni Egipcjanie postrzegali prawo jako ziemskie odzwierciedlenie boskiej sprawiedliwości, uosabianej przez boginię Maat. Maat personifikowała ideę harmonii i odwiecznego porządku Wszechświata. W Egipcie występuje więc typowa dla starożytnych monarchii koncepcja teistycznego pochodzenia prawa (prawo pochodzi od bogów), prawo ma charakter sakralny. Faraon jako "bóg na ziemi" był więc zarazem źródłem i wykonawcą boskiego prawa, a Maat była jednym z jego atrybutów (słowo Maat często występuje w imionach tronowych egipskich władców). Wyżsi urzędnicy sądowi, w szczególności wezyrowie, jako przedstawiciele faraona i jego władzy sądowniczej, nosili tytuł kapłana Maat, a oznaką ich godności był naszyjnik z symbolem bogini (strusie pióro).
Samym terminem Maat określano terminy takie jak sprawiedliwość, porządek kosmiczny, prawda, czy właśnie prawo w znaczeniu podobnym do łacińskiego ius.