Ustawy, rozporządzenia i w ogólności wszelkie akty prawne, stanowiące narzędzia administracji państwowej i realizowania boskiego prawa na ziemi określano słowem hepu (hp.w), podobnie jak łacińskie lex.
Źródła poznania prawa Źródła, z jakich możemy czerpać informacje o prawie staroegipskim w epoce faraonów, są bardzo nieliczne. Nie są nam znane żadne teksty, które stanowiłyby zbiory tego prawa. Można jednak przypuszczać, że ze względu na despotyczny charakter monarchii egipskiej faraonowie musieli wydawać akty regulujące funkcjonowanie państwa.
Źródła zawierające informacje na temat prawa starożytnego Egiptu: relacje greckich historyków, Herodota (Księga II Dziejów) i Diodora Sycylijskiego (Biblioteka Historyczna); Kronika Demotyczna – zbiór prawa egipskiego opracowany na polecenie króla perskiego, Dariusza I Wielkiego; Edykt Horemheba; traktat pokojowy, zawarty przez faraona Ramzesa II z Hattusilisem III, królem Hetytów; inne źródła archeologiczne, m.in. inskrypcje hieroglificzne i malowidła na ścianach świątyń i grobowców.