Funkcjonowała kara śmierci, m.in. za zabójstwo, krzywoprzysięstwo, czy korupcję. Nieudzielenie pomocy osobie zagrożonej utratą życia, jeżeli było to możliwe, było traktowane jak zabójstwo. Nie było określonych sposobów wykonywania kary śmierci. W relacji Diodora znaleźć można jednak opis szczególnie zaostrzonej kwalifikowanej kary śmierci za zabicie własnych rodziców (m.in. zdzieranie pasów skóry i spalenie żywcem). Popularna była chłosta oraz rozmaite kary mutylacyjne, np. obcięcie rąk, języka, nosa lub męskich genitaliów. Istniały kary na honorze (infamia), kara wygnania z kraju i zesłania do ciężkich robót.
Kara oprócz funkcji represyjnej miała inne funkcje typowe dla tamtych czasów, m.in. odstraszenie, zadanie skazanemu cierpienia oraz odzwierciedlenie popełnionego czynu (zasada talionu).
Sądownictwo Nie istniało rozgraniczenie między władzą administracyjną a sądowniczą, urzędnicy w poszczególnych okręgach sprawowali zarówno typowe funkcje administracyjne, jak i rozstrzygali spory sądowe. Najwyższym sędzią był oczywiście sam faraon, który rozstrzygał najpoważniejsze sprawy, szczególnie najcięższe przestępstwa. Lokalny wymiar sprawiedliwości sprawowali w poszczególnych nomach ich naczelnicy, nomarchowie.