Sądownictwo wyższe należało do specjalnych trybunałów pod przewodnictwem wezyrów, po jednym dla Egiptu Górnego i Egiptu Dolnego.
Na szczeblu lokalnym postępowanie toczyło się najczęściej przed jednym urzędnikiem, w postępowaniu przed sądem wyższym orzekały wieloosobowe składy sędziowskie. Proces z zasady był pisemny (można sądzić, że w drobnych sprawach ustny), strony wymieniały się pismami procesowymi, spisywano również zeznania świadków, a następnie sędzia (lub sędziowie) porównywali pisma obu stron i na podstawie ich analizy wydawały wyrok. Strony musiały stawić się przed sądem i brać udział w sprawie osobiście, nie dopuszczalne było zastępstwo procesowe (z wyjątkiem osób, które należało w postępowaniu otoczyć szczególną opieką, np. dzieci i wdów).
Prawo w Egipcie grecko-rzymskim (332 p.n.e. – 642 n.e.) Egipt Ptolemeuszów (332 – 30 p.n.e.) Od przełomu VII i VI w. p.n.e. w Egipcie zaczęły pojawiać się pierwsze kolonie greckie (Naukratis), a razem z nimi prawo greckie, którym posługiwała się ich ludność (zasada osobowości prawa). Z czasem doprowadziło to do wykształcenia się w Egipcie funkcjonujących równolegle obok siebie porządków prawnych.