Nie była to kodyfikacja prawa w dzisiejszym rozumieniu, a bardziej zbiór formularzy przykładowych czynności prawnych, dążący jednak ku wypracowaniu bardziej abstrakcyjnych pojęć prawnych.
Egipt rzymsko-bizantyjski (30 p.n.e. – 642 n.e.) W 30 p.n.e. Egipt stał się jedną z rzymskich prowincji, a obok dotychczasowych porządków prawnych pojawiły się nowe. W zakresie prawa publicznego Egipt zaczął podlegać prawu rzymskiemu, pojawiło się prawo prowincjonalne, kształtowane przez edykty namiestników. Rzymskie władze zastrzegły sobie jurysdykcję w sprawach większej wagi, szczególnie tych dotyczących państwa rzymskiego oraz wyłączne prawo orzekania kary śmierci (ius gladii). Ludność rzymska zamieszkała w Egipcie podlegała prawu rzymskiemu. W przypadku prawa prywatnego można mówić o kontynuacji dotychczasowych praw lokalnych. Dyskusyjny pozostaje problem romanizacji tych praw pod wpływem prawa rzymskiego.
Wydarzeniem przełomowym dla kształtowania się prawa w Egipcie rzymskim była Constitutio Antoniniana z 212 r., nadająca obywatelstwo rzymskie wszystkim mieszkańcom prowincji, a więc również Egipcjanom. W ten sposób mieszkańcy Egiptu, zarówno Grecy, jak i Egipcjanie, zaczęli podlegać prawu rzymskiemu. Doprowadziło to do stopniowego zaniku praw i zwyczajów lokalnych.