W roku 1870 nabył Mamontow posiadłość w Abramcewie 60 km na północny wschód od Moskwy i założył tam pracownię plastyczną, znaną też poza granicami Rosji. Wśród zaproszonych artystów było wielu przedstawicieli postępowych kierunków w sztuce rosyjskiej.
Po zgonie ojca w roku 1869 Sawwa Mamontow zmuszony był poświęcić więcej czasu sprawom przedsiębiorstwa, nie rezygnując jednak z mecenatu artystycznego. W 1872 roku objął stanowisko dyrektora Towarzystwa Kolei Moskiewsko-Jarosławskiej. W roku 1875 wygrał przetarg na budowę 400-kilometrowej linii kolejowej, prowadzącej do Zagłębia Donieckiego. W latach 90. przedłużył linię Moskwa-Jarosław do Wołogdy i Archangielska.
W 1897 rok założył fabrykę wagonów kolejowych w mieście Mytiszczi pod Moskwą.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku zaczęły się trudności wynikłe z niefortunnych inwestycji, co doprowadziło w roku 1899 do niewypłacalności. Mamontow trafił nawet na kilka miesięcy do więzienia, został jednak zwolniony z braku dowodów.
Mamontow nadal wspierał artystów związanych z Abramcewem, musiał jednak zamieszkać w skromnym domu w pobliżu Dworca Sawiołowskiego.