W latach Sześciolecia Demokratycznego (1869-1875) w Madrycie odbywały się spotkania Międzynarodówki, w których Iglesias brał udział. Spowodowało to liczne prześladowania ze strony różnych drukarni oraz zwolnienia z pracy, aż do roku 1874, w którym to objął stanowisko przewodniczącego Powszechnego Związku Sztuki Drukarskiej. Pozycję tę wykorzystał do przygotowywania w konspiracji nowej robotniczo-socjalistycznej partii politycznej, której oficjalne powstanie datuje się na 2 maja 1879 roku jako Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza. Została zalegalizowana dopiero w 1881, a swój pierwszy kongres odbyła w roku 1889. Rezygnując z prezesostwa Powszechnego Związku Sztuki Drukarskiej, objął najwyższe stanowisko w Zrzeszeniu Drukarzy Hiszpańskich.
12 maja 1886 ukazał się pierwszy numer czasopisma „El Socialista”, propagującego poglądy robotniczo-syndykalistyczne, które wydawane jest do dziś.