W 1909 roku Iglesias został zatrzymany w związku z przebiegiem Powstania w Barcelonie przez zatwierdzenie manifestu nawołującego do strajku generalnego. W 1910 roku trafił do parlamentu z ramienia partii socjalistycznej. Dzięki temu PSOE po raz pierwszy w historii miała swoją grupę parlamentarną. W 1919 ze względu na pogarszający się stan zdrowia oraz ostre zapalenie płuc Iglesias zrzekł się częściowo pełnionych przez siebie urzędów.
Podczas nadzwyczajnego kongresu PSOE w kwietniu 1921 doszło do ostatecznego rozłamu: gdy delegaci większością głosów zadecydowali o przystąpieniu PSOE do Międzynarodówki Socjalistycznej, zwolennicy Kominternu opuścili szeregi partii i tego samego dnia założyli Hiszpańską Komunistyczną Partię Robotników (PCOE).
Pablo Iglesias zmarł 9 grudnia 1925 w Madrycie. W pogrzebie uczestniczyło 150 tys. obywateli. Jego ciało zostało zabalsamowane i wystawione w Kaplicy de la Casa del Pueblo w Madrycie.
Bibliografia http://www.franciscoconejo.files.wordpress.com España: siglo XX, Javier Paniagua, 1987 Diccionario de historia de España, Carlos Ferrera Cuesta, 2005 Historia total de España, Ricardo de la Cierva, 1997 Historia Hiszpanii, T.Miłkowski, P. Machcewicz, 2000
Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej Kategoria:Hiszpańscy związkowcy Kategoria:Galisyjczycy Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Radni Madrytu Kategoria:Ludzie urodzeni w Ferrolu