Stanisław Krusiński (ur. w Posiołkach w guberni saratowskiej, zm. w Kazaniu) – ekonomista i socjolog, jeden z pierwszych popularyzatorów marksizmu w Polsce.
Życiorys Syn urzędnika ziemskiej komisji katastru Hiacynta i Malwiny. Matka owdowiawszy w r. 1864 wyszła ponownie za mąż w Saratowie za lekarza wojskowego Wiktora Sperskiego. Tam korzystając z pomocy ojczyma w 1875 ukończył gimnazjum. Studiował medycynę w Petersburgu (1878) Kazaniu (1879) i Warszawie (1879–1883).
W latach 1880–1883 w Warszawie skupia się wokół niego grupa studentów, później nazwanych „krusińszczykami”. W grupie tej odgrywali ważną rolę Kazimierz Pławiński, Adam Sąsiedzki, Bronisław Białobłocki i Ludwik Krzywicki. Z inicjatywy Krusińskiego i przy jego współudziale przetłumaczono 1 tom Kapitału Karola Marksa.
Krusińszczycy utrzymywali bliskie stosunki z «proletariatczykami» i Ludwikiem Waryńskim. Podczas zjazdu polskich grup socjalistycznych w Wilnie (styczeń 1883), w którym uczestniczył jako przedstawiciel środowiska studenckiego, był głównym oponentem Waryńskiego. Uważał wówczas, że tworzenie politycznej partii robotniczej jest przedwczesne z powodu niskiego poziomu świadomości robotników. Podkreślał też znaczenie ewolucji przemian społecznych, wynikłych z postępującego rozwoju sił wytwórczych.