Ich wierzenia zostały wkrótce uznane za antyradzieckie, a Świadków zakwalifikowano jako potencjalne zagrożenie dla reżimu komunistycznego. W 1950 roku aresztowano 221 Świadków Jehowy.
W listopadzie 1950 roku Wiktor Abakumow przedstawił Stalinowi pomysł deportacji Świadków Jehowy. Stalin zaproponował czas deportacji na Syberię na marzec-kwiecień 1951 roku.
W dniu 19 lutego 1951 Abakumow wystosował tajne pismo do Stalina, omawiające szczegółowy plan deportacji Świadków Jehowy do obwodów tomskiego i irkuckiego, a Stalin ten plan zatwierdził. Deportowani mogli wziąć maksymalnie 150 kg bagaży, wszystko pozostałe, w tym nieruchomości, miało być skonfiskowane w celu pokrycia zobowiązań deportowanych wobec państwa. Abakumow przedstawił planowaną liczbę deportowanych. Łączna planowana liczba deportowanych miała wynieść 8576 osób (3048 rodzin), w tym z: Ukraińskiej SRR – 6140 osób (2020 rodzin); Białoruskiej SRR – 394 osoby (153 rodziny); Mołdawskiej SRR – 1675 osób (670 rodzin); Łotewskiej SRR – 52 osoby (27 rodzin); Litewskiej SRR – 76 osób (48 rodzin); Estońskiej SRR – 250 osób (130 rodzin).