8 lipca 1876 w Reichstadt spotkali się władcy Rosji Aleksander II Romanow i Austro-Węgier Franciszek Józef I, oraz ich ministrowie spraw zagranicznych Aleksandr Gorczakow i Gyula Andrássy. Wspólnie ustalili, że obie strony zachowają neutralność, jednak w przypadku klęski Turcji podzielą się strefami wpływów w ten sposób, że rosyjska obejmie Bułgarię, a austro-węgierska Bośnię i Hercegowinę. Porozumienie to potwierdzono dwoma tajnymi układami w Wiedniu i Budapeszcie w styczniu 1877.
Dalszy rozwój wydarzeń thumb|220px|Sarajewo - pomnik żołnierzy austriackich poległych w czasie zajmowania Bośni Na początku 1877 wojska serbskie poniosły klęskę pod Djunisem, w wojska tureckie zaatakowały teren Księstwa Serbii. Tylko rosyjskie ultimatum uratowało Serbię, lecz była zmuszona w marcu 1877 zawrzeć pokój. Wojska czarnogórskie walczyły lepiej, ale udało im się odnieść tylko lokalne zwycięstwa na terenie Hercegowiny. Również w marcu 1877 w Stambule odbyła się konferencja 6 mocarstw, na której Turcja zobowiązała się do przyznania Bośni i Bułgarii autonomii, oraz zrównania w prawach ludności tureckiej i słowiańskiej. Postanowienia konferencji nie zostały jednak zrealizowane, tak jak i kolejnej, w Londynie.