Japonia i Korea Południowa przekazały swoje okręty marynarce Filipin, gdzie jeden z nich, dawny USS „Atherton”, pod nazwą „Rajah Humabon” dotrwał do XXI wieku i w 2009 roku brał udział we wspólnych z okrętami US Navy ćwiczeniach „Balikatan 2009”Navy News Service [dostęp 17 marca 2010]..
Drugim ocalonym przed złomowaniem niszczycielem typu Cannon jest USS „Slater”, w latach 1951–1992 grecki „Aetos”, później odkupiony i po odrestaurowaniu eksponowany w Nowym Jorku w Intrepid Sea-Air-Space Museum do 1997 roku. Następnie został zacumowany w Albany, w miejscu stałej ekspozycji [dostęp 17 marca 2010]..
Konstrukcja Kadłub niszczycieli eskortowych typu Cannon był oparty na konstrukcji typu Buckley, główna różnica dotyczyła siłowni. Typ Cannon posiadał napęd diesel-elektryczny, składający się z czterech silników wysokoprężnych General Motors o łącznej mocy 6000 shp, napędzających generatory wytwarzające prąd elektryczny dla umieszczonych w tandemie silników elektrycznych. Układ ten miał według projektu zapewniać okrętom prędkość maksymalną 21 węzłów, ale w praktyce nie przekraczała ona 18 węzłów.