Konstrukcja Konstrukcja niszczycieli eskortowych typu John C. Butler była niemal identyczna z okrętami typu Rudderow. Główna różnica dotyczyła siłowni. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe Westinghouse o łącznej mocy 12 000 shp, zaopatrywane w parę przez dwa kotły firmy Combustion Engineering. Turbiny napędzały za pośrednictwem przekładni dwie śruby. Układ ten nadawał okrętom prędkość maksymalną 24 węzłów, a zapas 347 ton paliwa pozwalało przepłynąć 4650 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów.
Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa działa uniwersalne kalibru 127 mm, umieszczone w wieżach artyleryjskich na dziobie i rufie. Uzbrojenie przeciwlotnicze uzupełniały dwa podwójne (na części okrętów jedno poczwórne i jedno podwójne) działka Bofors kal. 40 mm oraz 12 działek Oerlikon kal. 20 mm. Niszczyciele posiadały potrójną wyrzutnię torpedową kal. 533 mm. Broń przeciw okrętom podwodnym stanowiły: miotacz bomb głębinowych Hedgehog, osiem miotaczy i dwie zrzutnie bomb głębinowych.