Sześć jednostek miało zmienioną konfigurację uzbrojenia, nie otrzymały one wyrzutni torpedowych, a uzbrojenie przeciwlotnicze zostało wzmocnione i składało się z jednego czterolufowego i trzech dwulufowych zestawów działek Bofors oraz dziesięciu działek Oerlikon. Na dwóch innych okrętach nie zainstalowano wyrzutni torpedowych, nie montując dodatkowych działek przeciwlotniczych.
Wyposażenie elektroniczne składało się z radaru wykrywania celów nawodnych typu SL, zastępowanego później przez nowocześniejszy typu SU, radaru kontroli przestrzeni powietrznej typu SA oraz sonaru do wykrywania celów podwodnych.
Okręty przebudowane po wojnie do wariantu DER miały zmienioną konfigurację nadbudówek, podwyższone burty na śródokręciu i nowe, trójnożne maszty z antenami radarów wykrywania obiektów nawodnych SPS-28, kontroli przestrzeni powietrznej SPS-8 i SPS-10, systemów walki elektronicznej i nawigacyjnych.
Bibliografia
John C. Butler