Komunikacyjne nauczanie języka (, CLT) – metoda nauczania języka drugiego i języka obcego, która kładzie nacisk na interakcję jako zarówno środek, jak i ostateczny cel uczenia się języka. Jest ono również nazywane „komunikacyjną metodą nauczania języków obcych” lub po prostu „metodą komunikacyjną”.
Związek z innymi metodami i podejściami Z historycznego punktu widzenia CLT jest postrzegane jako odpowiedź na metodę audio-lingwistyczną (ALM), oraz jako przedłużenie lub rozwój sylabusa pojęciowo-funkcjonalnego. Nauczanie języka w oparciu o zadanie, nowsza odmiana CLT, zdobyła znaczną popularność.
Metoda audiolingwalna Metoda audiolingwalna (ALM) pojawiła się jako bezpośrednia odpowiedź na potrzebę biegłości w zakresie słuchania i mówienia podczas i po II Wojnie światowej. Jest ona ściśle związana z behawioryzmem, i w ten sposób uczyniła metodę uczenia się polegającą na drylach, powtarzaniu oraz formułowaniu nawyków kluczowymi elementami nauczania. Zwolennicy ALM byli zdania, że z tego nacisku na powtarzanie wynika również nacisk na poprawność językową, i twierdzili, że ciągłe powtarzanie błędów prowadziłoby do trwałego przyswojenia sobie niepoprawnych struktur i niestandardowej wymowy.