W klasie lekcje zorganizowane były często w oparciu o strukturę gramatyczną i prezentowane w formie krótkich dialogów. Często studenci słuchali wielokrotnie nagrań rozmówek (na przykład w laboratorium językowym) i skupiali się na poprawnym imitowaniu wymowy oraz struktur gramatycznych w tych dialogach.
Krytycy ALM twierdzili, że ten nadmierny nacisk na powtarzanie i poprawność w ostatecznym rozrachunku nie pomagał uczniom w osiągnięciu kompetencji komunikacyjnej w języku docelowym. Noam Chomsky twierdził „Język nie jest strukturą o charakterze nawykowym. Zwykłe zachowanie językowe najczęściej obejmuje innowację, formułowanie nowych zdań i wzorców zgodnie z zasadami charakteryzującymi się duża abstrakcyjnością i zawiłością”. Szukali oni nowych sposobów prezentacji i organizowania nauczania języka, oraz postulowali sylabus funkcjonalno-pojęciowy, oraz ostatecznie CLT jako najbardziej efektywną metodę nauczania języków drugich i obcych. Jednak metodologia audiolingwalna nadal dominuje w wielu podręcznikach i materiałach nauczania.