Miał pięcioro dzieci, które wychowywał na Polaków. Jednak w czasie nasilenia się nastrojów antysemickich, wraca do żydowskiego nazwiska. W rozmowie z Ignacym Rzeckim przyznał, że rozważał przejście na katolicyzm, jednak zrezygnował z tego zamiaru, uznając, że zostałby odrzucony zarówno przez Żydów, jak i przez chrześcijan. Stwierdził: zrozumiałem, że jako Żyd, jestem tylko nienawistny dla chrześcijan, a jako meches (przechrzta) byłbym wstrętny i dla chrześcijan i dla Żydów. Postanawia powrócić do społeczności tych drugich, licząc także po cichu na spadek po bogatym ojcu.
Szlangbaum zdecydował się kupić sklep Wokulskiego. Początkowo nie miał pieniędzy, ale udało mu się pożyczyć środki i nabyć sklep. Po przejęciu sklepu Wokulskiego przez rodzinę Szlangbaumów, Henryk objął w nim kierowniczą rolę. Z lękliwego i cichego subiekta stał się pyszny i bezwzględny wobec dawnych współpracowników. Zwolnił część dotychczasowych pracowników, zatrudniając na ich miejsce nowych subiektów pochodzenia żydowskiego. Publicznie cały czas utrzymywał bliskie relacje z Wokulskim, jednocześnie rozpowszechniając plotki na jego temat, kazał też szpiegować Rzeckiego.