Przypuszcza się, że artysta dorastał w Caravaggio, ale jego rodzina nadal utrzymywała kontakt ze Sforzami oraz z ich krewniakami Colonnami, którzy w przyszłości wywarli duży wpływ na życie artystyH. Langdon, Caravaggio. A Life, Boulder 1999, rozdz. 12, 15; P. Puglisi, Caravaggio, London 1998, s. 258; P. Robb, M, Sydney, 2003, s. 398 i nn, 459 i nn. Ród Colonnów był jednym z najpotężniejszych w Rzymie. Był częścią gęstej sieci koneksji, która wspierała artystę w najważniejszych momentach jego życia. W 1606 roku, w następstwie śmierci Tomassoniego, Caravaggio uciekł do posiadłości rodziny Colonnów na południe od Rzymu, następnie schronił się w pałacu Constanzy Colonny Sforzy, wdowy po Francesco Sforzy, w Neapolu. Brat Constanzy, Ascanio, był kardynałem-protektorem Królestwa Neapolu. Kolejny jej brat, Marzio, był doradcą wicekróla Hiszpanii. Jej siostra była wżeniona we wpływową neapolitańską rodzinę Carafów, którzy mogli być pomocni w załatwianiu zleceń dla Caravaggia w Neapolu. Syn Costanzy, Fabrizio Sforza Colonna, rycerz maltański i generał galery zakonnej, ułatwił podróż Caravaggia na Maltę w 1607 roku i ucieczkę z wyspy rok później.