Mimo to Jan Chrzciciel nie obawia się śmierci.
W Jerozolimie prostytutka Maria Magdalena jest świadkiem jak przewodniczący Sanhedrynu, Kajfasz, chcący udowodnić, że Jezus jest szarlatanem, wystawia go na próbę. Przyprowadza do niego kobietę złapaną na cudzołóstwie, za co zgodnie z prawem Mojżesza grozi ukamieniowanie. Jezus mówi zgromadzonym, żeby rzucił kamieniem ten, kto jest bez grzechu. Zgromadzeni odstępują od egzekucji, pozostawiając Jezusa samego z kobietą, który zgodnie z prawem Mojżesza nie potępia jej i pozwala odejść z obietnicą, by więcej nie grzeszyła. Widząc uczynienie Świątyni Jerozolimskiej z targowiska oskarża Sanhedryn o sprzeniewierzenie się Bogu i większą troskę o cesarza, więc z uczniami wypędza handlarzy. Świadkiem tego jest Liwiusz i o wszystkim informuje Piłata.
Część II Jezus jest w żałobie po straconym Janie Chrzcicielu. Zdobywa coraz większej popularności i zyskuje uczniów w postaci Filipa, Bartłomieja, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza i Szymona Kananejczyka. Także Maria Magdalena zaczyna się interesować naukami Jezusa i w rozmowie z jego matką zwierza się ze swoich refleksji. Jezus wyznacza swych uczniów, by głosili w jego imieniu słowo boże i daje część swej mocy. Mianuje ich apostołami. Liwiusz informuje Heroda o tłumach wiernych Jezusa.