Schyłek życia Po wygnaniu króla i śmierci żony, wobec tego, że proces o spadek trwał nadal, Wycherely musiał powrócić na wieś do swego osiemdziesięcioletniego ojca. Dochody z teatru wystarczały na rzadkie wizyty w Londynie, gdzie zajmował honorowe miejsce w kawiarni literatów Willa. Zmiana atmosfery spowodowała, że zaczęto traktować pisarza jako zabytek z minionej przeszłości. Jego sztuki schodziły ze sceny wobec zgorszenia nowej publiczności. Pisarz otrzymał w końcu pewną kwotę ze spadku i dożywocie po ojcu i mógł zamieszkać na stałe w Londynie. Zaprzyjaźnił się pod koniec życia z poetą Aleksandrem Popem. Nękany kolką i kamieniami moczowymi dożył 1715 roku. Przed śmiercią, nie chcąc, by jego renta z majątku ojcowskiego dostała się nielubianym przezeń krewnym, poślubił kilkunastoletnią dziewczynę. Ciało pisarza spoczęło po śmierci w kościele aktorów u św. Pawła przy Covent Garden.
Był jednym z najgłośniejszych satyryków epoki restauracji, wzorującym się w swojej twórczości na Molierze. Drwił w swoich komediach z wad współczesnej mu arystokracji i mieszczaństwa. Jego sztuki są wystawiane do dziś na deskach brytyjskich teatrów.