Po powrocie do Polski w maju 1945 podjęła pracę nauczycielską w Piaskach koło Gostynia. Od września 1945 mieszkała i uczyła w Lesznie. Początkowo pracowała jako polonistka w Państwowym Gimnazjum Krawieckim, po trzech latach przeszła do Państwowego Liceum Pedagogicznego, gdzie od 1951 była wicedyrektorem. W latach 1953–1959 była dyrektorem Liceum Ogólnokształcącego w Lesznie, dla którego zasłużyła się powołaniem komitetu odbudowy części gmachu szkoły zniszczonego w czasie II wojny światowej; odbudowany gmach oddano do użytku bezpośrednio po zakończeniu przez nią pracy w Liceum 1 września 1959. Również pod kierunkiem Ludmiły Hińcz szkoła obchodziła we wrześniu 1956 uroczysty jubileusz 400-lecia działalności.
W 1959 przeszła do Liceum Ekonomicznego, gdzie do emerytury (1968) uczyła języka polskiego. Do końca życia mieszkała w Lesznie. Była odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1967), Srebrnym (1952) i Złotym Krzyżem Zasługi (1956), złotą odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1974).