Perypetie głównych bohaterów kończą się jednak szczęśliwie dla córki Stavrosa, która poślubia Billa Harrisa. Stavros, choć serce mu pęka musi uwolnić Mary Ann.
Dalsze losy utworu Treumann zagrał Stavrosa, a Günther Photini, córkę Stavrosa. Premiera odbyła się 9 października w Johann-Strauus-Theater i była pierwszą premierą Lehárowską od dwudziestu miesięcy. Stała się wielkim wydarzeniem towarzyskim. Przyjęcie zgotowano wprawdzie Lehárowi gorące, niemniej, jak zauważył jeden z krytyków, nie była to owacja. I dodał: Cztery godziny operetkowej nudy to jednak trochę dużoNeue Freie Presse z 8 października 1909 roku. Krytyka miała pretensje do Léona i Lehára, że zagubili ironię i dowcip książki Abouta, traktując wszystko zbyt dosłownie. Nie jest to złe libretto i zła muzyka – pisano – lecz taka jakich powstaje wiele, słuchając Dziecka księcia ma się wrażenie, że wszystko to już było, że słuchało się tego nie raz. Niezależnie od zarzutów operetka utrzymała się w repertuarze przez kilkadziesiąt wieczorów.