identyczną z metryką Lensa-ThirringaB. Léauté, Etude de la métrique de Kerr, Ann.I.H.P., sec. A, tome 8, no.1 (1968), s. 93–115.
gdzie odpowiednio moment bezwładności i prędkość kątowa ciała.
Gdy i składowa znika dla Gdy zaś składowa jest rozbieżna. Składowe metryki Kerra wyrażone we współrzędnych Boyera-Lindquista są niezależne od czasu i kąta obrotu Stąd geometria czasoprzestrzeni jest stacjonarna i osiowosymetryczna. Składowe metryki Kerra posiadają interesującą własność, jeśli dwa wektory Killinga to zachodzi:
gdzie oznacza Iloczyn skalarny.
Własności geometrii czasoprzestrzeni Kerra Czasoprzestrzeń Kerra charakteryzuje się pewnymi szczególnymi własnościami, które nie występują w czasoprzestrzeni Schwarzschilda. Rozwiązanie Kerra jest uogólnieniem rozwiązania Schwarzschilda. W granicy, gdy (granica Schwarzschilda), rozwiązanie to przechodzi w rozwiązanie Schwarzschilda. Czasoprzestrzeń wokół obracającego się wokół własnej osi masywnego obiektu opisuje metryka Kerra. Ze względu na parametr należy rozważać trzy ważne przypadki:
– przypadek ekstremalny, – goła osobliwość. Istnieje kilka ważnych powierzchni, które otaczają masywny obracający się obiekt.
Horyzont zdarzeń