Bombardowania Münsteru dnia 28 października 1944 spowodowały niemal całkowite zniszczenie ratusza. Na domiar złego, ocalały z ognia gotycki szczyt zachodni runął wieczorem tegoż dnia i zachowały się jedynie dwie dolne kondygnacje. Większość wyposażenia wraz z wystrojem Sali Pokoju wcześniej ewakuowano do zamku Wöbbel (powiat Lippe), jednakże plany odbudowy gmachu na trzechsetną rocznicę podpisania pokoju westfalskiego zakończyły się fiaskiem. W latach 1950–1954, w związku ze zbliżającą się 310. rocznicą zakończenia wojny trzydziestoletniej, ratusz został odbudowany pod kierunkiem architektów Heinricha Bartmanna i Edmunda Scharfa.
Architektura thumb|200px|Ratusz w Münster na rysunku z 1800 Usytuowany pomiędzy ulicami Gruetgasse i Ratgasse z fasadą zachodnią od reprezentacyjnej ulicy Prinzipalmarkt ratusz monastyrski ma plan nieregularnego czworoboku, wydłużonego na osi wschód-zachód. Zbudowany jest głównie z kamienia, ciosu a także cegły (szczyt wschodni). Składa się z dwóch kondygnacji, przyziemia i piętra oraz poddasza z trzema kolejnymi kondygnacjami. Od strony południowo-wschodniej przylega do głównej części gmachu niska cylindryczna wieża schodowa wzniesiona po wojnie w miejsce zniszczonego prostokątnego w planie aneksu.