Finanse na budowę początkowo dwóch, a następnie jeszcze jednego krążownika (według nieco zmodyfikowanych planów), zostały przyznane przez Reichstag w budżetach na lata 1911–1912, 1912–1913 oraz 1913–1914. Kontrakt na pierwszy z krążowników, oznaczony jako krążownik K, otrzymała stocznia Blohm & Voss w Hamburgu, drugi (ersatz Kaiserin Augusta) stocznia Schichaua w Gdańsku, trzeci (ersatz Hertha) budowany był w Kaiserliche Werft w Wilhelmshaven. Koszt budowy wyniósł około 56 milionów marek w złocie dla pierwszej jednostki, około 58 milionów dla drugiej i 59 milionów dla ostatniej.
Opis konstrukcji thumb|Rzuty boczny i górny okrętu typu Derfflinger, rysunek z Jane’s Fighting Ships 1919 Charakterystyka ogólna Krążowniki liniowe typu Derfflinger miały długość całkowitą 210,4 m („Hindenburg” 212,8 m) i szerokość maksymalną 29 m, przy wyporności konstrukcyjnej 26 600–26 947 ton i pełnej 31 200–31 500 ton metrycznych. Zanurzenie w pełni obciążonych okrętów wynosiło 9,2 m na dziobie i 9,65 m na rufie (dla „Hindenburga” odpowiednio 9,29 m i 9,75 m). Kadłuby zostały podzielone grodziami na 16 („Derfflinger”) lub 17 przedziałów wodoszczelnych.