Wysokość gładkopokładowego kadłuba ponad linią wodną wynosiła 14,75 m, co zapewniało okrętom dużą dzielność morską i stabilność niezbędną do prowadzenia celnego ognia artyleryjskiego.
Według projektu załoga każdego okrętu miała wynosić 44 oficerów i 1068 podoficerów i marynarzy, w warunkach wojennych sięgała 1390 osób.
Każdy z trzech krążowników typu Derfflinger różnił się w szczegółach od bliźniaczych jednostek. „Derfflinger” miał niższy tylny komin, obydwa z „Lützowem” posiadały wysokie kapy na kominach i palowe maszty („Derfflinger” otrzymał po bitwie jutlandzkiej przedni maszt trójnożny o dużym rozstawie podpór). Przedni komin na „Lützowie” był całkowicie zabudowany metalową osłoną. Z kolei „Hindenburg” miał wąskie kapy na kominach i przedni maszt trójnożny, ale o wąskiej podstawie.
Urządzenia napędowe Napęd krążowników typu Derfflinger stanowiły dwa zespoły turbin parowych systemu , każdy składający się z turbiny wysokiego i niskiego ciśnienia (łącznie cztery turbiny w czterech osobnych maszynowniach, dwóch dziobowych i dwóch rufowych) o łącznej projektowanej mocy 63 000 KM, co miało zapewnić prędkość maksymalną 26,5 węzła („Hindenburg” 72 000 KM i 27,5 węzła).