Zapiskę powyższą po raz pierwszy odniosła do Eufrozyny XIX-wieczna historiografia niemieckaDo Eufrozyny opolskiej odniósł tę zapiskę H. Markgraf, a za nim H. Grotefend. Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, s. 504 i przyp. 4.. W historiografii polskiej początkowo podchodzono do tej identyfikacji sceptycznieK. Jasiński w Rodowodzie Piastów śląskich, na ss. 504 i 505 w przyp. 7, zwrócił uwagę na dwie wątpliwości. Po pierwsze Nekrolog czarnowąski wymieniał wyłącznie Piastówny opolskie zmarłe na terytorium księstwa opolskiego. Po drugie w Nekrologu powinien był się pojawić tytuł Piastówny, który posiadałaby, będąc żoną jakiegoś arystokraty niemieckiego.. Obecnie jednak również polska literatura utożsamia obie EufrozynyN. Mika, Mieszko syn Władysława II Wygnańca, książę raciborski i pan Krakowa – dzielnicowy władca Polski, ss. 93 i 94.. Badacze zwracają uwagę na zbieżność imion, dat zgonów i pochodzenia obu kobietNa identyczność imion oraz podobieństwo daty zgonu i tożsamości etnicznej pierwszy zwrócił uwagę K. Jasiński w Rodowodzie Piastów śląskich na s. 505 w przyp. 5, co powtórzył N. Mika w Mieszko syn Władysława II Wygnańca, książę raciborski i pan Krakowa – dzielnicowy władca Polski na s. 93.. Prawdopodobnie księżniczka została żoną jednego z saskich grafów.