W owych czasach największymi dobroczyńcami klasztoru w Derneburgu byli hrabiowie Wöltingerode i Woldenbergu. Pierwszy z tych rodów miał jednak własny klasztor w samym Wöltingerode, toteż przypuszcza się, że mężem Eufrozyny został nieznany bliżej hrabia z Woldenbergu.

Według ustaleń historyków Eufrozyna opolska zmarła 23 lub 25 maja nieznanego roku w XIII wiekuK. Jasiński w Rodowodzie Piastów śląskich na s. 504 podał, że Eufrozyna zmarła 25 maja w XIII wieku. Wobec identyfikowania Eufrozyny jako hrabiny niemieckiej brana jest pod uwagę również data 23 maja. Zob. N. Mika, Mieszko syn Władysława II Wygnańca, książę raciborski i pan Krakowa – dzielnicowy władca Polski, ss. 93 i 94. H. Grotefend w Stammtafeln der schlesischen Fürsten bis zum Jahre 1740 (2. verbreitete Auflage) na s. 8, w tablicy genealogicznej książąt opolskich, zadatował zgon Eufrozyny na 25 (lub 23) maja, znając najprawdopodobniej zapiskę z klasztoru w Derneburgu. J. Rajman w Eufrozyna na s. 718 podał błędną datę dzienną śmierci Eufrozyny: 22 maja. Nadto uznał, że jej śmierć nastąpiła w początkach XIII w..

Przypisy