250px|right|thumb|Obraz Henriego Blancharda stanowiący ilustrację do Pawła i Wirginii, w pierwotnych planach autora części Studiów nad przyrodą. Ukazuje ona bogactwo natury, które opiewał Bernardin de Saint-Pierre w swoim tekście Studia nad przyrodą (oryg. fr. Études de la nature) – tekst filozoficzny Jacques'a-Henriego Bernardina de Saint-Pierre, wydany po raz pierwszy w 1784.
Okoliczności powstania utworu Studia nad przyrodą stanowią zapis osobistych refleksji Bernardina de Saint-Pierre nad przyrodą i jej znaczeniem w życiu człowieka. Autor ten w młodości był zafascynowany mitem dobrej natury i dzikiego człowieka, których pozytywne cechy niszczy cywilizacja. Tworzył również plany stworzenia doskonałej, "pierwotnej" republiki w jednym z miejsc, dokąd działalność człowieka jeszcze nie dotarła (rozważał wyspę na Oceanie Atlantyckim lub na Morzu Aralskim). Studia nad przyrodą powstały w okresie, gdy Bernardin de Saint-Pierre w dużej mierze zdawał już sobie sprawę z utopijności takich projektów, pozostawał jednak zafascynowany naturą. Jej piękno i złożoność stanowiły dla niego ponadto dowód na istnienie Boga. Tom studiów filozoficznych miał stanowić jego odpowiedź na popularny w XVIII wieku deizm i ateizm, a równocześnie hołd dla uwielbianej dzikiej przyrody.