Bernardin de Saint-Pierre twierdził, że cała przyroda została stworzona przez Boga tak, by służyła człowiekowi; nawet w naturalnych klęskach upatrywał z góry przygotowanych działań w szerszej perspektywie pozytywnych dla ludzi. Autor tłumaczył w podobny sposób wszystkie aspekty przyrody (np. wygląd i występowanie roślin i zwierząt).
Pierwotnie Studia nad przyrodą miały zawierać opis życia "dzikich ludzi", żyjących na łonie natury – opowiadanie Paweł i Wirginia. Ustęp ten Bernardin de Saint-Pierre odczytał w salonie przed publikacją, a gdy został on uznany za nudny, ogłosił go drukiem jako autonomiczne dzieło.
Recepcja Tekst Bernardina de Saint-Pierre, stanowiący wypowiedź polemiczną wobec głoszonych w jego epoce poglądów, został bardzo dobrze przyjęty. G. Lanson i P. Tuffrau są zdania, że pozytywny odbiór tekstu wynikał ze znużenia dziełami chwalącymi możliwości ludzkiego rozumu, jakie ukazywały się w XVIII w. na masową skalę. Z czasem dzieło zostało uznane za naiwne i płytkie w odbiorze, nadal jednak wysoko ceniony był talent literacki autora, zdolnego do niezwykle plastycznego opisu przedstawianych