W ramach budżetu na 1911 rok zamówiono 12 okrętów, po połowie w stoczniach Vulcan w Szczecinie (oznaczone literą V) i Germaniawerft w Kilonii (litera G), a w ramach budżetu na 1912 rok dalsze 12 okrętów w stoczni Schichau w Elblągu (litera S). Przydzielono im numery od początku – od cyfry 1, a w celu zwolnienia puli numerów, starsze torpedowce S 7 – S 57 przenumerowano z literą T. Koszt budowy wynosił niecałe 1,7 miliona marek za okręt1 664 000 marek za okręty Vulcana, 1 682 000 marek za okręty Germanii. . Okręty budowane w poszczególnych stoczniach różniły się w niewielkim stopniu i dlatego w niektórych publikacjach są zbiorczo traktowane jako typ V 1Np. .
Pierwszy z niszczycieli – V 1 został wodowany 11 września 1911 roku, pozostałe tego typu wodowano do stycznia 1912 roku. Ponieważ dwie jednostki stoczni Vulcan sprzedano w 1912 roku Grecji, stocznia ta zbudowała jeszcze w 1913 roku dwa okręty dla marynarki niemieckiej, o tych samych numerach V 5 i V 6.