Pierwszy z okrętów stoczni Germania – G 7 wodowano 7 listopada 1911 roku, a ostatni G 12 15 lipca 1912 roku, natomiast pierwszy z okrętów Schichaua S 13 wodowano 7 grudnia 1911 roku, a ostatni S 24 28 czerwca 1913 roku.
Pomniejszone niszczyciele nie spełniły jednak oczekiwań z powodu pogorszonej dzielności morskiej i w kolejnych typach Niemcy powrócili do większych rozmiarów. Z uwagi na to, okręty tego typu miały w Niemczech przezwisko Lanskrüppel – kaleki Lansa, od admirała – szefa inspektoratu okrętów torpedowych.
Opis Architektura i konstrukcja thumb|V 2 – początkowa sylwetka okrętów thumb|S 18 po modernizacji w latach 1916/1917 Okręty miały krótki podwyższony pokład dziobowy, na którym ustawione było działo, a dalej pokład się obniżał, tworząc „studnię” między uskokiem pokładu a niewielką nadbudówką dziobową na pokładzie głównym, umieszczoną tuż przed kominem. Jedynie V 6, zbudowany jako jeden z ostatnich, miał dłuższy pokład dziobowy z nadbudówką umieszczoną na nim, co poprawiło własności morskie. Sylwetkę niszczycieli uzupełniały dwa szeroko rozstawione lekko pochyłe kominy i mała pokładówka na rufie oraz dwa maszty. Typowe dla niemieckich niszczycieli z okresu I wojny światowej było ich malowanie w całości kolorem czarnym.