Kadłub dzielił się grodziami na 12 przedziałów wodoszczelnych, a w przypadku serii S 13, na 10 przedziałów.
Wyporność projektowa wynosiła dla poszczególnych typów (V 1, G 7 i S 13) 569 t, 573 t i 568 t, natomiast wyporność pełna odpowiednio 697 t, 719 t i 695 t. Długość kadłuba wynosiła 71,1 m dla serii V 1 i 71,5 m dla pozostałych, a na linii wodnej było to odpowiednio 70,2 m i 71 m. Kadłub miał szerokość odpowiednio 7,6 m, 7,56 m i 7,43 m. Zanurzenie maksymalne wynosiło odpowiednio 3,11 m, 3,09 m i 3,15 m.
Napęd Okręty napędzane były przez dwie dwustopniowe turbiny parowe bez reduktorów, produkcji stoczni je budujących (w przypadku Vulcana były to turbiny AEG-Vulcan). Moc projektowa turbin wynosiła (w kolejności V 1, G 7, S 13): 17 000 KM, 16 000 KM i 15 700 KM, natomiast na mili pomiarowej badane okręty poszczególnych stoczni rozwinęły moc: 17 109 KM, 16 406 KM i 15 986 KM. Turbiny umieszczone były w dwóch przedziałach, a kotły w trzech kotłowniach. Początkowo okręty miały trzy kotły typu Marynarki opalane węglem i jeden opalany paliwem płynnym, o ciśnieniu roboczym 18 at (typ G 7) lub 18,5 at (pozostałe). Powierzchnia ogrzewalna dla poszczególnych typów wynosiła odpowiednio 1580, 1602 i 1637 m². Po przebudowie z lat 30.