Still swoje wnioski opiera na doświadczeniach z czasów wojny secesyjnej, gdy operował i uczestniczył w rehabilitacji rannych żołnierzy.
W kolejnych latach, Still eksperymentował z metodami manualnymi, rozszerzając założenia osteoterapii o założenia holistyczne. Założenia te wskazywały, że podstawą stanu zdrowia jest harmonia całego organizmu, więc dolegliwości jednego organu mogą być spowodowane wadliwym funkcjonowaniem innego, niezwiązanego organu. Funkcjonowanie organizmu jest więc ściśle związane zarówno z jego budową, zachodzącymi w nim procesami i zmianami, również uwidaczniające się jako zmiany w psychice. Nowe podejście eliminowało konieczność diagnozy chorych i niemal całkowicie negowało medycynę akademicką. Rozszerzone zasady terapii zostały opublikowane w 1892 roku w książce "The Philosophy and Mechanical Principles of Osteopathy". 20 maja 1892 odbył się pierwszy wykład dla 21 osób z zakresu osteopatii, co było początkiem funkcjonowania American School of Osteopathy w Kirksville w Missouri. Nauczanie osteopatii przez Stilla wzbudzało kontrowersje ze względu na niektóre jego poglądy, np. hipoteza jakoby poprzez potrząsanie dzieckiem możliwe jest powstrzymanie szkarlatyny lub wyleczenie dziecka z krztuśca w ciągu trzech dni przez wykręcenie jego szyi.