Hōnen w tym czasie zwrócił ostatecznie uwagę na Shandao, chińskiego amidystę z VII w., który w Komentarzu do "Sutry o Amitajurdhjanie" (chiń. 觀經四帖疏, pinyin Guānjīng sìtièshū) opisał Zachodni Raj. W komentarzu tym zaleca się nieustanne powtarzanie imienia Amidy, gdyż jest to niechybna droga do odrodzenia w raju, zgodnie z obietnicą Buddy. Od tego momentu Hōnen zarzucił wszelkie inne praktyki i począł powtarzać formułę namu Amida-butsu (chwała buddzie Amidzie). Był to rok 1175. Pewnej nocy Hōnen miał sen, w którym spotkał Shadao. Ten sen przekonał go, że odkrył absolutną prawdę i powinien ją przekazywać ludziom. Opuścił więc górę HieiRed. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 67.
Działalność Hōnena thumb|250px|Hōnen studiujący Hokke Sandaibu Po opuszczeniu góry Hiei Hōnen osiadł w dzielnicy Kioto zwanej Ōtani. Tam wybudował sobie prosty dom, w którym oddał się całkowicie praktyce. W tym czasie w Kioto panował chaos, pogłębiony największym w historii pożarem w roku 1177, a konflikt pomiędzy Kiyomorim a emerytowanym cesarzem Go-Shirakawą trwał dalej bez nadziei na rozwiązanieRegent Kanezane Kujō z Fujiwarów pisał "Świat popadł w chaos, z ogniem, rabunkami, ludowym niepokojem, rebelią i konfliktem między klerem a laikatem". Wkrótce wykryto spisek przeciw Kiyomoriemu i w 1180 r.