Hōnen uważał formę inwokacyjną za lepszą i nie ustąpił przed nauczycielem, który miał ją za formę podrzędną. To tak rozzłościło Eikū, że rzucił w Hōnena drewnianą poduszką. Tak więc już wtedy Hōnen wykazywał brak chęci do kompromisu i nieuległe nastawienie do studiowaniaRed. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 65, 66.
W 1156 r. wybuchł otwarty konflikt pomiędzy klanami Taira i Minamoto, który trwał do 1159 r., gdy ród Taira zwyciężył. Polityczny konflikt skutkował społecznym zamieszaniem. Wsie zbiedniały, w kraju panoszyły się bandy złodziei terroryzujące ludność, wojenni kapłani i samuraje wykorzystywali swoją moc. Panowała ogólna korupcja. Tradycyjne szkoły buddyjskie z Kioto i Nary całkowicie ignorowały nędzę ludności. Jedyna nadzieją dla ludzi było pojawienie się kogoś, kto w tych tragicznych latach zaproponowałby obietnicę wybawienia. W 1167 r. Kiyomori Taira został wielkim ministrem państwa. Był pierwszym członkiem tej militarnej rodziny, który otrzymał tak wysokie stanowiskoRed. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 66.