Zbigniew Skoczylas (ur. 2 sierpnia 1928 w Białej KrakowskiejRelacje Zbigniewa Skoczylasa, Kampania Polska 1939, www.1wrzesnia39.pl [dostęp 9 maja 2010], zm. 7 maja 2015informacja na stronie PZA) – polski wojskowy, taternik, alpinista, działacz społeczny i państwowy.
Życiorys Działalność wojskowa Od 1949 służył w Ludowym Wojsku Polskim. Pełnił służbę m.in. w 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. W 1964 pełnił funkcję dowódcy 9 Szkolnego Batalionu Powietrznodesantowego. Był adiutantem gen. Józefa KuropieskiWojsko w czyścu, "Gazeta Wyborcza" nr 256, 30 października 1992. W 1979 na własną prośbę odszedł z wojska w stopniu podpułkownika.
Działalność wspinaczkowaBeata Słama: Legenda taboriska, w: "Tatry" nr 2 (52), wiosna 2015, s. 16-17 Przez wiele lat zajmował się wspinaczką górską. Przygodę z nią rozpoczął w 1950 r. Szybko osiągnął wysoką pozycję wśród polskich taterników. M. in. w 1953 r. wytyczył (wraz z Janem Długoszem, Markiem Stefańskim i Andrzejem Grabianowskim) nową drogę na Mnichu - „Kant hakowy”. Zimą 1954 r. dokonał pierwszego zimowego przejścia grani od Wołoszyna przez Świnicę do Mieguszowieckiego Szczytu. Wspinał się m.in. z Januszem Onyszkiewiczem, Andrzejem Paczkowskim i swoim bratem Adamem. Od 1974 r.