W 1944 udał się do Czechosłowacji, gdzie zamieszkał w Karlowych Warach jako proboszcz cerkwi Świętych Piotra i Pawła. Według innych źródeł wraz z frontem został ewakuowany przez Rumunię do Jugosławii, gdzie przeszedł w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Przebywał następnie w Austrii i ponownie w Jugosławii. Następnie wrócił do Rosji, gdzie ponownie został przyjęty do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. 17 stycznia 1946 został arcybiskupem orłowskim i briańskim (był nim do 1949), zaś 19 lipca tego samego roku objął równocześnie katedrę tulską i bielowską.
W styczniu 1952 został aresztowany i skazany na 25 lat łagru oraz 5 lat zesłania. Według różnych świadectw zmarł w 1954 w obozie lub też został wcześniej bez wyroku rozstrzelany. W 1990 oficjalnie zrehabilitowany.
Przypisy
Bibliografia Biogram w serwisie prawosławia rosyjskiego Pelica G. J., Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918–1939), Fundacja Dialog Narodów, Lublin 2007, , ss.386–388
Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Biskupi tulscy i