U Zinaidy Kołmogorowej oraz Rustema Słobodzina śledczy stwierdzili ślady krwotoku z nosa, u Gieorgija Kriwoniszczenki i Jurija Doroszenki ślady poparzeń od ognia, które najprawdopodobniej powstały podczas próby rozpalenia ogniska i dokładania chrustu.
Ciała ofiar znalezionych w jarze nosiły ślady rozkładu i procesów gnilnych, powstałych na skutek kilkutygodniowego przebywania w śniegu i wodzie. Należały do nich urazy i braki tkanek miękkich z obrębu twarzy, brak gałek ocznych, ubytki tkanek miękkich powstałe na odsłoniętych partiach ciała. Zdaniem specjalistów, przeprowadzających sekcję zwłok, były to zmiany pośmiertne, bez związku z przebiegiem tragedii, których bezpośrednią przyczynę stanowiły roztopy śniegu i oddziaływanie wody na ciała ofiar.
Śledztwo i akta sprawy Pierwszym prokuratorem przypisanym do sprawy tragedii grupy Diatłowa był Wasilij Tiempałow, ówczesny prokurator w Iwdelu. Prowadzone przez niego śledztwo było bardzo pobieżne i niedokładne. Tiempałow nie zbadał faktu, że członkowie grupy poszukiwawczej, którzy jako pierwsi