W 1935 Janina weszła w skład ośmioosobowej delegacji polskich rzeźbiarzy na międzynarodową wystawę w Brukseli. Jednocześnie uczestniczyła wraz z mężem w konkursach rzeźbiarskich. Wzięła udział w konkursach na monumentalne pomniki w różnych miastach Polski ku czci zmarłego Józefa Piłsudskiego, m.in. we Lwowie (wraz z całym zespołem zdobyła II miejsce). Wykonanie tego pomnika udaremnił wybuch II wojny światowej. Podobny los spotkał projekt pomnika „Marszałka Piłsudskiego i Powstańca Śląskiego” w Katowicach a także realizacje innych pomników, m.in.: Marii Konopnickiej (we Lwowie) i biskupa Bandurskiego.
Czas wojny Tothowie spędzili we Lwowie. Fryderyk Toth włączył się jako kapitan Wojska Polskiego w obronę Lwowa. Za panowania władzy sowieckiej Tothowie uniknęli wywózki, ale aby przetrwać, musieli się dostosować do nowych realiów i realizować artystyczne wizje twórców państwa komunistycznego – postaci Lenina, Stalina, Mołotowa oraz rzeźby przedstawiające kołchoźników i robotników. Pod koniec maja 1940 została utworzona we Lwowie Fabryka Ceramiczno–Rzeźbiarska, gdzie wśród zatrudnionych 20 plastyków znalazła również Janina Reichert;