projektowała rzeźby na zlecenie swych pracodawców (m.in. wykonaniem pomnika Aleksandra Puszkina uratowała męża przed aresztowaniem). Projektowała ponadto postacie sportowców, poetów, czy rzeźby plenerowe.
Obydwoje z mężem musieli zostać członkami Lwowskiego Oddziału Związku Sowieckich Artystów Ukrainy. Byli zmuszeni uczestniczyć ze swoimi pracami w organizowanych wystawach, wygłaszać prelekcje. Dzięki temu ocalała jednak ich pracownia i dorobek artystyczny.
Gdy Lwów zajęli Niemcy, Tothowie nie prowadzili już działalności twórczej. Zostali wysiedleni z domu. Fryderyk zaangażował się w działalność konspiracyjną AK a Janina wyjechała do najbliższej rodziny do Tomaszowa Lubelskiego.
Pod koniec wojny, gdy Lwów ponownie znalazł się pod rządami sowieckimi, Tothowie ponownie musieli tworzyć swoje projekty pod dyktando sowieckiej władzy.
Po wojnie oboje podjęli decyzję o pozostawieniu całego dobytku we Lwowie i wyjeździe do „nowej” Polski. W czerwcu 1946 osiedli w Krakowie, gdzie za swój lwowski dom z nowoczesną pracownią rzeźbiarską i ogrodem otrzymali ekwiwalent – trzypokojowe mieszkanie.