Armida przynosi też wiele innowacji w zakresie formy. Uwertura stanowi już właściwie nowoczesny typ preludium operowego, w którym kompozytor rezygnuje z allegra sonatowego poprzedzonego powolnym wstępem, nadając całości formę swobodnej fantazji. Rzucając wyzwanie dotychczasowym konwencjom Rossini rezygnuje w finale z „przepisowej” aria di bravura głównej bohaterki i kończy operę chórem demonów pobudzonych przez Armidę do pogoni i zemsty nad Rinaldem.
Nagrania Fleming, Kunde, Kaasch, d’Arcangelo, Francis, pod dyr. Gattiego, Sony 1993 Callas, Ziliani, Albanese, Filippeschi, Raimondi, pod dyr. Serafina, live 1952 Gasdia, Merritt, Matteuzzi, Workman, Ford, pod dyr. Scimone, Europa Musica 1991
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Opery Gioacchina Rossiniego Kategoria:Opery w języku włoskim