Podczas bitwy pod Lublinem i Chełmem 22 lipca – 1 sierpnia 1915 skutecznie odpierał natarcie 4 Armii austro-węgierskiej. 29 lipca niemieckie siły przekroczyły Wisłę i zajęły obronę na prawym brzegu. Wszelkie próby likwidacji wyrwy siłami 26 KA i 16 KA doprowadziły tylko do dużych strat. 21 sierpnia wojska niemieckie zadały duże straty 16 Korpusowi i Korpusowi Grenadierów, a wojska gen. Ewerta zaczęły wycofywać się na Siedlce i Grabowiec. Za dowodzenie armią w czasie walk w maju 1915 pod Opatowem, w czerwcu 1915 w okolicach Lublina, a także za przeprowadzenie we wrześniu 1915 manewru, który uniemożliwił wyłom armii niemieckiej pod Dźwińskiem i Smorgoniami, gen. Ewert został odznaczony Orderem św. Jerzego 3 stopnia, a w grudniu mianowany generałem adiutantem.
Po mianowaniu gen. M. W. Aleksiejewa na szefa sztabu Kwatery Głównej gen. Ewert zastąpił go 20 sierpnia 1915 na stanowisku naczelnego dowódcy wojsk Frontu Zachodniego.