Zwolennicy interpretacji literalnej powołują się na stosowanie imion (Łazarz, Abraham), co nigdy się nie zdarza w przypowieściach. W przypowieściach Jezus określa jej bohatera przy pomocy opisów: „pewien człowiek”, „siewca”, „żniwiarz”. 2 List do Koryntian 12,2–4 sugeruje możliwość osiągnięcia raju poza ciałem. W Flp 1,23-25 Paweł mówi, że po zakończeniu swego życia będzie z Chrystusem.

Krytycy przeciwstawiają tej interpretacji dwa cytaty biblijne: „dusza, która grzeszy, umrze” (Księga Ezechiela 18) oraz „z prochu powstałeś i w proch się obrócisz” (Księga Rodzaju 3,19).

Luter Marcin Luter uważał, że historia ta jest przypowieścią o bogaczu i ubogim w tym życiu, a szczegóły odnośnie do życia pozagrobowego nie mogą być traktowane literalnie. Łono Abrahamowe oznacza Słowo Boże, piekło nie może być literalne, ponieważ dzień sądu jeszcze się nie zaczął. Ciało bogacza nie może być w piekle, lecz w grobie, a dusza nie może być cielesna. Dlatego piekło jest sumieniem, które jest bez wiary i bez Słowa Bożego(Church Postil 1522-23), Baker Book House Grand Rapids, volume IV: p. 17–32,.